Türkçede ayakkabı anlamında kullanılan en eski sözcük. Şu biçimlerde söylnmiş ya da yazılmıştır. Edük, hedik, hadık, halık, helik, hırık, hidik, hide, kedik, ötük. Tarih boyunca şu tarihsel kaynaklarda kullanılmıştır.
- Orhun Yazıtları, VII. yy.
- Kutadgu Bilig. XI. yy.
- Süheyl ü Nevbahar. XIV. yy.
- Kadı Burhaneddin Dİvanı. XIV. yy.
- Târih-i Âl-i Selçuk. XIV. yy.
- Ahter-i Kebîr. XVI. yy.
- Dede Korkut Kitabı. XVI. yy
- Tercemân. (Yusuf) XVI. yy.
- Manzum Lugat. (Lami Çelebi) XVI. yy.
- Katibi. XVII. yy.
- Karacaoğlan. XVII. yy.
- Genc-i Leal (Pirmehmet) XVII. yy.
- Kamus-ı Osmani (M. Salahi) XIX. yy.
- Kısası-ı Enbiye. XIX. yy.
- Çizmeye benze bir konçlu ayakkabı.
- Ayakkabı.
- Çocuk ayakkabısı.
- Yün kadın terliği.
- Pullu çocuk mesti.
- Süslü kadın terliği.
- Yemeni.
- Köylü çizmesi.
- Sarı püsküllü gelin ayakkabısı.
- Türkmenlerde. Çizme.
- Osmanlılarda….Sefer çizmesi.
Mütercim Asım, edik konuşunda şu bilgiyi verir “MUK. Arapça: Kalın çizmeye denbir ki, mest gibi yufka Kuff üzerinden giyilir. Edik ve tomak ve nisvan çediği gibi. ” Kamus-ül Muhit, Mütercim Asım Divanü LUgat-it Türk’te edik sözcüğü etik ya da etük diye geçmektedir.
Büküm edük: Kadın ayakkabısı.
Etüklenmek: Ayakkabı sahibi olmak anlamında kullanılmıştır.
Etüglüg: Sagrı, sahtiyan karşılığıdır.
Etük ve etikçi, Codex Comanicus’ta da geçer.
Etik-Stiefel, Fusszeug, Dic. Ety. Müh.
Etikçi-Schuhmacher. Kumanca. COdex.
Etük-Müh.